نتيجه با توجه به اينكه در امساك‌هاى طولانى مقادير قابل ملاحظه‌اى از قسمت‌هاى مختلفه بدن از دست مىرود . بنابراين در مورد انسان مصلحت نيست كه طول مدت امساك حد اكثر از 15 - 10 روز آن هم زير نظر پزشك تجاوز كند . و اگر به دلائل درمانى در موارد خاص مدت امساك بيشترى لازم تشخيص شود بايد بطور متناوب باشد يعنى پس از مدتى كه آثار امساك دورهء اول ترميم شد دوباره تكرار شود . در مورد اشخاص چاق و قوى ممكن است طول دورهء امساك كمى زياد باشد ولى در مورد اشخاص لاغر كه ذخيرهء زيادى ندارند توصيه اين است كه طول دورهء امساك از 48 ساعت تجاوز نكند . از نظر احتياط لازم در شروع مجدد غذا خوردن پس از دورهء امساك بهتر است روز اول فقط ميوه خورده شود و روز دوم ميوه و سالاد و برنج پخته و روز سوم غذاهاى گياهى و پس از آن ممكن است رژيم عادى غذايى آغاز و فعاليت‌هاى روزانه از سر گرفته شود . مجددا تأكيد مىشود كه امساك بايد طبق توصيه كارشناس و پزشك باشد زيرا مثلا اشخاصى كه مبتلا به گاستريت و يا ناراحتىهاى ديگرى هستند و از خوردن خوراكيهاى گياهى خام منع شده‌اند بايد امساك آنها با ترتيبات و توصيه‌هاى خاصى عمل شود . انواع رژيم‌هاى غذائى 1 - رژيم‌هاى عمومى و كلى رژيم عمومى معمولا فقط در مورد چاقى گرفته مىشود يعنى در موردى كه تراكم ذخيرهء چربى بدن قابل ملاحظه باشد . اصولا چون قندها و پروتئين‌ها نيز ممكن است در بدن به چربى تبديل شوند ، لذا در درجه اول لازم است كه انسان براى تأمين انرژى مورد نياز خود از ذخائر بدن استفاده كند و منتظر رسيدن غذا از خارج و تأمين انرژى از خوراكيها نشود . بنابراين براى اين كار ضرورى است كه در درجه اول يك وعده غذا از برنامه عمدهء غذايى حذف شود . براى اغلب اشخاص معمولا بيشتر راحت است كه شام